Unxit eum Dominus in medio fratrum suorum
Lectio prima
1 Regum 16,1-13
1 Dixitque Dominus ad Samuel Usquequo tu luges Saul cum ego proiecerim eum ne regnet super Israel Imple cornu tuum oleo et veni ut mittam te ad Isai Bethlehemiten quia providi mihi regem de filiis eius.
O chamado divino rompe o apego ao passado e conduz a consciência para além do que já perdeu o sentido.
2 Et ait Samuel Quomodo vadam Audiet enim Saul et interficiet me Et ait Dominus Vitulum de armento tolles in manu tua et dices Ad immolandum Domino veni.
A obediência verdadeira não ignora o risco mas confia na direção que sustenta o caminho.
3 Et vocabis Isai ad victimam et ego ostendam tibi quid facias et unges quemcumque monstravero tibi.
A escolha não nasce do cálculo humano mas do discernimento que se revela no momento oportuno.
4 Fecit ergo Samuel sicut locutus est Dominus et venit in Bethlehem Et mirati sunt seniores civitatis occurrentes ei et dixerunt Pacificus ingressus tuus.
A presença alinhada ao desígnio gera temor e paz ao mesmo tempo.
5 Et ait Pacificus ad immolandum Domino veni Sanctificamini et venite mecum ad sacrificium Sanctificavit ergo Isai et filios eius et vocavit eos ad sacrificium.
A separação interior prepara o olhar para reconhecer o que ainda não se manifestou.
6 Cumque ingressi essent videns Eliab ait Num coram Domino est christus eius.
O olhar exterior apressa se em concluir antes que o sentido se revele.
7 Dixit autem Dominus ad Samuel Ne respicias vultum eius neque altitudinem staturae eius quia abieci eum Nec iuxta intuitum hominis iudicat Deus Homo enim videt ea quae parent Dominus autem intuetur cor.
O critério divino atravessa a aparência e repousa no centro invisível do ser.
8 Et vocavit Isai Abinadab et adduxit eum coram Samuel Qui dixit Nec hunc elegit Dominus.
Nem tudo o que se oferece ao olhar corresponde ao que foi preparado em profundidade.
9 Adduxit autem Isai Samma De quo ait Etiam hunc non elegit Dominus.
A repetição ensina a paciência do discernimento.
10 Adduxit itaque Isai septem filios suos coram Samuel Et ait Samuel ad Isai Non elegit Dominus ex istis.
A plenitude não se confunde com quantidade.
11 Dixitque Samuel ad Isai Numquid iam completi sunt filii Et respondit Adhuc reliquus est minimus et pascit oves Et ait Samuel ad Isai Mitte et adduc eum Neque enim discumbemus priusquam ille huc venerit.
O essencial costuma permanecer oculto enquanto cumpre silenciosamente sua tarefa.
12 Misit ergo et adduxit eum Erat autem rufus et pulcher aspectu decoraque facie Et ait Dominus Surge unge eum Ipse est enim.
O reconhecimento acontece quando o instante se abre e revela o escolhido.
13 Tulit itaque Samuel cornu olei et unxit eum in medio fratrum eius Et directus est spiritus Domini in David a die illa et in reliquum Surrexit autem Samuel et abiit in Ramatha.
O sopro divino estabelece uma direção que atravessa o tempo e permanece.
Reflexão:
O olhar que busca apenas a forma perde o encontro com o sentido
A escolha verdadeira nasce no silêncio onde o ser é provado
Nem o passado governa o chamado nem o futuro o apressa
O pequeno revela o que o grande não pode conter
A fidelidade cotidiana prepara o instante decisivo
Quem age a partir do centro não depende do reconhecimento imediato
A unção interior antecede qualquer manifestação externa
Assim o caminho se confirma sem ruído e sem pressa
Leia também:
#LiturgiaDaPalavra
#EvangelhoDoDia
#ReflexãoDoEvangelho
#IgrejaCatólica
#Homilia
#Orações
#Santo do dia

Nenhum comentário:
Postar um comentário